عکاسی مدلینگ

عکاسی مدلینگ

عکاسی مدلینگ
عکاسی مُد یا مدلینگ شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از مُد و لباس همراه با مدل عکسبرداری می‌شود. این شاخه از عکاسی گونه‌ای از عکاسی تبلیغاتی نیز محسوب می‌شود. عکاسی مدلینگ در بیشتر مواقع نیاز به تجهیزات بسیاری دارد. پنکه های قوی ، رفلکتورها، سافت باکس هاوفلاش های چتری و...
تجهیزات لازم برای عکاسی فشن و مدلینگ
اولین چیزی که تیم برآن تاکید میکند این است که تجهیزات آنقدری که به نظر میرسد مهم نیست. اگر سوژه درست باشد، دیگر زیاد اهمیت ندارد که با نیکون عکس میگیرید یا کنون یا iPhone ، وقتی از او پرسیده میشود که تجهیزاتی باید خرید توصیه او این است که آنچه دوستانتان دارند بگیرید. به این ترتیب میوانید لنزها و وسایلتان را به یکدیگر قرض دهید. همچنین توصیه میکند که بر لنز و دوربینتان تسلط پیدا کنید. هرچه بیشتر برای کار با این لنزها وقت بگذارید عکسهایتان هم بهتر میشود.
برخی از تجهیزات داخل کیفش شامل Nikon D4 و لنز ۷۰-۲۴ و انواع لنزهای فیکس و فلش SB نیکون و سیستم نورسنج. به هرحال او همیشه خلاق بوده است مخصوصا در اوایل کارش و به تجهیزات پیشرفته هم دسترسی نداشته است.
چگونه در عکاسی فشن و مدلینگ موفق باشیم؟
جدای از تجهیزات او چند نکته ارزشمند درباره چگونگی موفقیت در عکاسی فشن و مدلینگ در اختیارمان میگذارد. در اینجا چندتایی از آنها را ذکر میکنم:
سعی کنید خوب و مفید باشید. هرچه روابطتان بیشتر باشد به احتمال بیشتری کار به وفق مرادتان خواهد بود.
برقراری تعادل بین تجارت و هنر را به خاطر داشته باشید. اگر میخواهید عکاسی کارتان باشد گاهی اوقات شاید مجبور شوید هنر را فدای پول کنید.
الهاماتتان را دریابید. او اغلب اوقات پوشه ای از تصاویر مجلاتی که دوست داشته است درست میکرده و نورپردازی و ترکیب بندی آنها را کالبد شکافی میکرده به طوریکه میتوانسته همان المانها را در عکسهایش بازسازی کند.
ازهمان ابتدا عکسهایتان را تاحد ممکن به شکل و فرم کاملش نزدیک کنید. از این عبارت چرک پرهیز کنید بعدا در فتوشاپ درستش میکنم
قبل از اینکه استخدام شوید تواناییهایتان را نشان دهید. در همان سطحی که دوست دارید کار کنید تمرین داشته باشید. مشتریها معمولا قبل از اینکه برای کار سراغ شما بیایند تحت تاثیر کارهای قبلی شما قرار میگیرند. باید بهترینهایتان را نشانشان دهید.
شغل روزمره تان را برای پیگیری عکاسی کنار نگذارید. درگیر حوزه

عکاسی مدلینگ
عکاسی مُد یا مدلینگ شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از مُد و لباس همراه با مدل عکسبرداری می‌شود. این شاخه از عکاسی گونه‌ای از عکاسی تبلیغاتی نیز محسوب می‌شود. عکاسی مدلینگ در بیشتر مواقع نیاز به تجهیزات بسیاری دارد. پنکه های قوی ، رفلکتورها، سافت باکس هاوفلاش های چتری و...
تجهیزات لازم برای عکاسی فشن و مدلینگ
اولین چیزی که تیم برآن تاکید میکند این است که تجهیزات آنقدری که به نظر میرسد مهم نیست. اگر سوژه درست باشد، دیگر زیاد اهمیت ندارد که با نیکون عکس میگیرید یا کنون یا iPhone ، وقتی از او پرسیده میشود که تجهیزاتی باید خرید توصیه او این است که آنچه دوستانتان دارند بگیرید. به این ترتیب میوانید لنزها و وسایلتان را به یکدیگر قرض دهید. همچنین توصیه میکند که بر لنز و دوربینتان تسلط پیدا کنید. هرچه بیشتر برای کار با این لنزها وقت بگذارید عکسهایتان هم بهتر میشود.
برخی از تجهیزات داخل کیفش شامل Nikon D4 و لنز ۷۰-۲۴ و انواع لنزهای فیکس و فلش SB نیکون و سیستم نورسنج. به هرحال او همیشه خلاق بوده است مخصوصا در اوایل کارش و به تجهیزات پیشرفته هم دسترسی نداشته است.
چگونه در عکاسی فشن و مدلینگ موفق باشیم؟
جدای از تجهیزات او چند نکته ارزشمند درباره چگونگی موفقیت در عکاسی فشن و مدلینگ در اختیارمان میگذارد. در اینجا چندتایی از آنها را ذکر میکنم:
سعی کنید خوب و مفید باشید. هرچه روابطتان بیشتر باشد به احتمال بیشتری کار به وفق مرادتان خواهد بود.
برقراری تعادل بین تجارت و هنر را به خاطر داشته باشید. اگر میخواهید عکاسی کارتان باشد گاهی اوقات شاید مجبور شوید هنر را فدای پول کنید.
الهاماتتان را دریابید. او اغلب اوقات پوشه ای از تصاویر مجلاتی که دوست داشته است درست میکرده و نورپردازی و ترکیب بندی آنها را کالبد شکافی میکرده به طوریکه میتوانسته همان المانها را در عکسهایش بازسازی کند.
ازهمان ابتدا عکسهایتان را تاحد ممکن به شکل و فرم کاملش نزدیک کنید. از این عبارت چرک پرهیز کنید بعدا در فتوشاپ درستش میکنم
قبل از اینکه استخدام شوید تواناییهایتان را نشان دهید. در همان سطحی که دوست دارید کار کنید تمرین داشته باشید. مشتریها معمولا قبل از اینکه برای کار سراغ شما بیایند تحت تاثیر کارهای قبلی شما قرار میگیرند. باید بهترینهایتان را نشانشان دهید.
شغل روزمره تان را برای پیگیری عکاسی کنار نگذارید. درگیر حوزه ای شوید که به آن علاقه دارید. صنعت عکاسی میتواند خیلی بیرحم باشد و هیچ چیز به اندازه از دست دادن شغل بد نیست.
مدلهایتان را راهنمایی کنید. از مدلها توقع نداشته باشید چون مدل هستتند بدانند شما چه میخواهید. از اینکه در راهنماییهایتان صریح باشید نترسید.
کادربندی: فاصله‌ سر مدل دور کادر زیاد نشود. فضای خالی اضافی بین سر مدل و کادر بالایی باعث کوچک جلوه کردن مدل می‌شود. این فاصله وقتی از کادرهای کناری هم کم باشد، تناسب را به هم می‌ریزد.سعی نکنید مدل را در حاشیه عکس قرار دهید. توجه کنید شاید مدل بخواهد عکس را داخل قاب بگذارد یا در آلبومی، صحافی کند. در صورتی که زیاد از حد به کناره‌ها نزدیک باشد، عملا عکس ناقصی خواهد داشت.
زاویه نشستن: کاملا از روبه‌رو و یا کاملا از پهلو عکس انداختن باعث تغییر ابعاد و اندازه‌ بدن مدل می‌شود. به کشیدگی چانه و اندازه بینی توجه کنید. در صورتی که مدل شما چانه کشیده‌ای دارد، عکس از پهلو باعث بزرگ جلوه دادن این ویژگی صورت می‌شود. همچنین در مدل‌هایی که عرض زیادی دارند زاویه روبه‌روی کامل یا پهلوی کامل، باعث بد جلوه داده شدن مدل می‌شود.
ارتفاع دوربین: توجه کنید از بالا عکاسی نکنید؛ به نحوی که لنز را به سمت سر مدل کج کنید. همچنین دقت کنید از پایین به سمت بالا هم کادربندی نکنید؛ چون اندازه سر مدل یا پای مدل به نسبت بقیه بدن نامتناسب می‌شود. این نکته در مورد عکس‌های تمام قد به خوبی دیده می‌شود.
وضوح: برای فهمیدن اینکه از چه لنزی برای چه فاصله‌ای استفاده کنید، تنها راه تمرین است. البته به عمق میدان توجه داشته باشید.
نگاه: بدون در نظر گرفتن کادر، نگاه مدل در رابطه با فرم نشستن، ابعاد بدن مدل و فرم صورت و قرنیه چشم باید جذاب‌ترین فرم و نگاه باشد. این تجربه و تشخیص شماست که آیا بهتر است مدل به دوربین یا به نقطه‌ای که شما تشخیص می‌دهید نگاه کند. در آخرین لحظات عکاسی با چند ثانیه صرف وقت و حرکت نگاه مدل به چهار جهت، بدون اینکه ژست نشستن و بدن را تغییر دهید بهترین دیدگاه مدل را پیدا می‌کنید.
محل و تعداد چراغ‌ها: بعد از اینکه ژست را انتخاب کردید، یک به یک نورها را اضافه کنید. برای پیدا کردن بهترین محل تابیدن هر نور باید به فرم مدل توجه کرده شدت نور و زاویه تابش را تنظیم کنید. به سایه‌هایی که ایجاد می‌کنید توجه داشته باشید. بهتر است سایه‌ای که صورت مدل را سیاه می‌کند حذف کنید. مگر در پرتره‌های خاصی که سایه روشن است.
نقش و رنگ لباس: آشنا بودن با هماهنگی رنگ و مد و مدل‌های متنوع لباس به زیباتر شدن تصویر کمک می‌کند. ترکیب رنگ لباس‌های مدل با یکدیگر و با پس زمینه، حال و هوای عکس شما را مشخص می‌کند. به نقش و نگار لباس مدل توجه داشته باشید. اگر لباس مدل و پس زمینه شما هر دو دارای نقش و نگار باشند، نتیجه کارتان یک عکس شلوغ خواهد بود.
رفتار و اخلاق: گرفتن ژست از سوی مدل ارتباط مستقیمی با نحوه ارتباط برقرار کردن شما و اخلاق و رفتارتان دارد. هر چقدر مدل خودش را راحت‌تر احساس کند، ژست‌ها طبیعی‌تر به نظر خواهند آمد.
لوکیشن
پیش از عکاسی مدلینگ و پرتره بار دیگر همه چیز را آماده کنید. خیلی مهم است که لوکیشن مورد نظر را از قبل انتخاب کنید. در فضا راه بروید، رنگ ها، اشیا و ساختمان های موجود در منطقه را بررسی کنید. سعی کنید تصور کنید که دوست دارید مدل ها چگونه ژست بگیرند و چه چیزی را باید با ظاهر و ژست خود منتقل کنند. روی جزییات متمرکز شوید، یک سنگ، یک ستون، یک چراغ راهنمایی و یا هر چیز دیگری می تواند به مثابه یک نشان خاص در عکس شما عمل کند.
مدل ها
مدل ها باید به دقت توسط شما انتخاب شوند. مطمئن شوید که آنها ویژگی ها و کیفیاتی داشته باشند که موجب ارتقای عکس شما شوند. خود مدل به تنهایی می تواند نتیجه عکس شما را به کلی تغییر دهد، بنابراین ضروری است که مدلی پیدا کنید که تصور و دیدگاه شما را منعکس کند.
هارمونی
هر تصویر باید مقصود و هدفی داشته باشد، تمام المان ها و رنگ ها در یک عکس باید معنی دار و منطقی به نظر برسند و با یکدیگر هماهنگی داشته باشند. کنتراست های قوی نیز خوب هستند، البته زمانی که آگاهانه ایجاد شوند و نوعی معنی و مفهوم در عکس ایجاد کنند.

ای شوید که به آن علاقه دارید. صنعت عکاسی میتواند خیلی بیرحم باشد و هیچ چیز به اندازه از دست دادن شغل بد نیست.
مدلهایتان را راهنمایی کنید. از مدلها توقع نداشته باشید چون مدل هستتند بدانند شما چه میخواهید. از اینکه در راهنماییهایتان صریح باشید نترسید.
کادربندی: فاصله‌ سر مدل دور کادر زیاد نشود. فضای خالی اضافی بین سر مدل و کادر بالایی باعث کوچک جلوه کردن مدل می‌شود. این فاصله وقتی از کادرهای کناری هم کم باشد، تناسب را به هم می‌ریزد.سعی نکنید مدل را در حاشیه عکس قرار دهید. توجه کنید شاید مدل بخواهد عکس را داخل قاب بگذارد یا در آلبومی، صحافی کند. در صورتی که زیاد از حد به کناره‌ها نزدیک باشد، عملا عکس ناقصی خواهد داشت.
زاویه نشستن: کاملا از روبه‌رو و یا کاملا از پهلو عکس انداختن باعث تغییر ابعاد و اندازه‌ بدن مدل می‌شود. به کشیدگی چانه و اندازه بینی توجه کنید. در صورتی که مدل شما چانه کشیده‌ای دارد، عکس از پهلو باعث بزرگ جلوه دادن این ویژگی صورت می‌شود. همچنین در مدل‌هایی که عرض زیادی دارند زاویه روبه‌روی کامل یا پهلوی کامل، باعث بد جلوه داده شدن مدل می‌شود.
ارتفاع دوربین: توجه کنید از بالا عکاسی نکنید؛ به نحوی که لنز را به سمت سر مدل کج کنید. همچنین دقت کنید از پایین به سمت بالا هم کادربندی نکنید؛ چون اندازه سر مدل یا پای مدل به نسبت بقیه بدن نامتناسب می‌شود. این نکته در مورد عکس‌های تمام قد به خوبی دیده می‌شود.
وضوح: برای فهمیدن اینکه از چه لنزی برای چه فاصله‌ای استفاده کنید، تنها راه تمرین است. البته به عمق میدان توجه داشته باشید.
نگاه: بدون در نظر گرفتن کادر، نگاه مدل در رابطه با فرم نشستن، ابعاد بدن مدل و فرم صورت و قرنیه چشم باید جذاب‌ترین فرم و نگاه باشد. این تجربه و تشخیص شماست که آیا بهتر است مدل به دوربین یا به نقطه‌ای که شما تشخیص می‌دهید نگاه کند. در آخرین لحظات عکاسی با چند ثانیه صرف وقت و حرکت نگاه مدل به چهار جهت، بدون اینکه ژست نشستن و بدن را تغییر دهید بهترین دیدگاه مدل را پیدا می‌کنید.
محل و تعداد چراغ‌ها: بعد از اینکه ژست را انتخاب کردید، یک به یک نورها را اضافه کنید. برای پیدا کردن بهترین محل تابیدن هر نور باید به فرم مدل توجه کرده شدت نور و زاویه تابش را تنظیم کنید. به سایه‌هایی که ایجاد می‌کنید توجه داشته باشید. بهتر است سایه‌ای که صورت مدل را سیاه می‌کند حذف کنید. مگر در پرتره‌های خاصی که سایه روشن است.
نقش و رنگ لباس: آشنا بودن با هماهنگی رنگ و مد و مدل‌های متنوع لباس به زیباتر شدن تصویر کمک می‌کند. ترکیب رنگ لباس‌های مدل با یکدیگر و با پس زمینه، حال و هوای عکس شما را مشخص می‌کند. به نقش و نگار لباس مدل توجه داشته باشید. اگر لباس مدل و پس زمینه شما هر دو دارای نقش و نگار باشند، نتیجه کارتان یک عکس شلوغ خواهد بود.
رفتار و اخلاق: گرفتن ژست از سوی مدل ارتباط مستقیمی با نحوه ارتباط برقرار کردن شما و اخلاق و رفتارتان دارد. هر چقدر مدل خودش را راحت‌تر احساس کند، ژست‌ها طبیعی‌تر به نظر خواهند آمد.
لوکیشن
پیش از عکاسی مدلینگ و پرتره بار دیگر همه چیز را آماده کنید. خیلی مهم است که لوکیشن مورد نظر را از قبل انتخاب کنید. در فضا راه بروید، رنگ ها، اشیا و ساختمان های موجود در منطقه را بررسی کنید. سعی کنید تصور کنید که دوست دارید مدل ها چگونه ژست بگیرند و چه چیزی را باید با ظاهر و ژست خود منتقل کنند. روی جزییات متمرکز شوید، یک سنگ، یک ستون، یک چراغ راهنمایی و یا هر چیز دیگری می تواند به مثابه یک نشان خاص در عکس شما عمل کند.
مدل ها
مدل ها باید به دقت توسط شما انتخاب شوند. مطمئن شوید که آنها ویژگی ها و کیفیاتی داشته باشند که موجب ارتقای عکس شما شوند. خود مدل به تنهایی می تواند نتیجه عکس شما را به کلی تغییر دهد، بنابراین ضروری است که مدلی پیدا کنید که تصور و دیدگاه شما را منعکس کند.
هارمونی

 

 


هر تصویر باید مقصود و هدفی داشته باشد، تمام المان ها و رنگ ها در یک عکس باید معنی دار و منطقی به نظر برسند و با یکدیگر هماهنگی داشته باشند. کنتراست های قوی نیز خوب هستند، البته زمانی که آگاهانه ایجاد شوند و نوعی معنی و مفهوم در عکس ایجاد کنند.